Skocz do spisu treści

Biuletyn Informacyjny „Pochodni”

BIP nr 1 (144), styczeń 2017

Redakcja
Ewa Fraszka-Groszkowska - p.o. redaktora naczelnego
Dorota Ciborowska
Rafał Kanarek
Marta Michnowska
Barbara Zarzecka

Adres redakcji:
ul. Konwiktorska 9
00-216 Warszawa
tel.: 226351910, 228312271 wew. 253,
e-mail: pochodnia@pzn.org.pl
strona WWW: pochodnia.pzn.org.pl

Uwaga! Jeśli chcesz zamknąć okno a później móc wrócić do ostatnio czytanego artykułu, cofnij się do najbliższego linku "zaznacz" i otwórz go.


Spis treści

Instytut Tyflologiczny PZN: Nauka języka angielskiego i obsługi komputera
Instytut Tyflologiczny PZN: Leki na jaskrę dla seniorów
Instytut Tyflologiczny PZN: Tyflogaleria w styczniu
Muzea dla każdego
The best of
Polin z audiodeskrypcją
Dotykając fotografii
Ogłoszenie
Prośba o wypełnienie ankiety
Żegnamy naszą Koleżankę, Teresę Wrzesińską, wieloletnią członkinię Polskiego Związku Niewidomych
Z żalem żegnamy



Instytut Tyflologiczny PZN: Nauka języka angielskiego i obsługi komputera

W imieniu Akademii Kultury Informacyjnej –partnera Polskiego Związku Niewidomych i doświadczonej instytucji szkoleniowej, zapraszamy do skorzystania z oferty bezpłatnych szkoleń w zakresie:
– nauka języka angielskiego (poziomy: podstawowy i średniozaawansowany) – w wymiarze 60 godzin;
– kurs komputerowy (poziomy podstawowy, średniozaawansowany, zaawansowany) w wymiarze 100 godzin.
Oferta przeznaczona jest dla osób powyżej 25 roku życia, z wykształceniem maksymalnie średnim. Kurs otwarty jest dla osób zdrowych i osób z niepełnosprawnościami.
Miejsce szkolenia: Warszawa, siedziba PZN (ul. Konwiktorska 9) lub siedziba AKI (ul. Jagiellońska 78). Osoby zainteresowane prosimy o przesłanie zgłoszeń na adres mailowy: ekreciejewska@pzn.org.pl do dnia 18 stycznia 2017 r.
Szkolenia odbędą się w ramach projektu Akademia Kompetencji 2.0. Więcej informacji na stronie internetowej http://www.aki.edu.pl/ak20.

zaznacz i zamknij wróć do góry



Instytut Tyflologiczny PZN: Leki na jaskrę dla seniorów

Zawiadamiamy, że Polski Związek Niewidomych, w odpowiedzi na pismo w sprawie umieszczenia leków na jaskrę w wykazie leków dostępnych bezpłatnie dla osób, które ukończyły 75 rok życia, otrzymał następującą informację: „Minister Zdrowia pismem z dnia 6 października 2016 r. zlecił Prezesowi Agencji Oceny Technologii Medycznych Taryfikacji przygotowanie opinii w sprawie efektywności produktów leczniczych z grupy limitowej 212.2, Leki przeciwjaskrowe – inhibitory anhydrazy węglanowej do stosowania do oczu – produkty jednoskładnikowe i złożone z lekami beta-adrenolitycznymi, leki alfaadrenergiczne do stosowania do oczu oraz 214.0, Leki przeciwjaskrowe - analogi prostaglandyn do stosowania do oczu – produkty jednoskładnikowe i złożone, wydawanych z odpłatnością ryczałtową z uwzględnieniem ich limitu finansowania, w populacji osób powyżej 75 roku życia oraz przygotowanie danych do rankingu wskazanych leków.
Zarówno Rada Przejrzystości jak i Prezes Agencji pozytywnie zaopiniowali umieszczenie przedmiotowych leków w wykazie leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych przysługujących świadczeniobiorcom, o których mowa w art. 43a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 581, z późn. zm.). Aktualnie planuje się, że przedmiotowe leki będą dostępne bezpłatnie dla pacjentów 75+ od marca 2017 r. Ministerstwo rozszerza listę stopniowo, ponieważ pieniądze na dopłaty do leków – tak by były dla seniorów bezpłatne – pochodzą z budżetu państwa. Dotacja jest przekazywana przez Ministra Zdrowia Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia. Minister Zdrowia pokrywa koszty poniesione przez Narodowy Fundusz Zdrowia w części gwarantującej bezpłatny dostęp dla pacjenta. W pierwszym pełnym roku obowiązywania regulacji (2017 r.) na finansowanie zostanie przeznaczone 564 mln zł. Kwota ta w kolejnych latach będzie wzrastać.”

zaznacz i zamknij wróć do góry



Instytut Tyflologiczny PZN: Tyflogaleria w styczniu

Tyflogaleria Polskiego Związku Niewidomych zaprasza na spotkania organizowane w styczniu. W programie ciąg dalszy zajęć z treningu ekonomicznego oraz inne wydarzenia kulturalne. Wstęp wolny.


* Zajęcia z treningu ekonomicznego realizowane są w ramach projektu Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym.
Kontakt:
Tyflogaleria Polskiego Związku Niewidomych
ul. Konwiktorska 7
00-216 Warszawa
Tel. 22 8312271, wew. 258
tyflogaleria@pzn.org.pl



zaznacz i zamknij wróć do góry



Muzea dla każdego

Audiodeskrypcje, tłumaczenia na polski język migowy, doskonałe fotografie – to tylko niektóre atrakcje, które czekają na portalu http://czytanieobrazow.pl.
Portal jest odpowiedzią na marzenia o zdigitalizowaniu i udostępnieniu w jednym, przyjaznym dla każdego miejscu dzieł sztuki plastycznej; na marzenia o spotkaniach spod znaku kultury, które nie muszą, a wręcz nie powinny wykluczać nikogo. W trakcie przygotowania jest również darmowa aplikacja na iOS i Android, dzięki której odbiorca będzie regularnie otrzymywać zdjęcia, audiodeskrypcje i tłumaczenia na PJM stworzone do dzieł sztuki plastycznej oraz informacje o planowanych, w różnych miejscach w Polsce, przedsięwzięciach muzealnych uwzględniających potrzeby osób z niepełnosprawnością.
„Czytanieobrazów.pl” to kolejny pomysł Fundacji Kultury bez Barier na likwidowanie barier w dostępie do kultury. – Portal i aplikacja wyrosły z myślenia o potrzebach osób z niepełnosprawnością, ale od samego początku chcieliśmy stworzyć coś, co będzie dostępne i atrakcyjne dla każdego, bez względu na to, czy ma jakąś niepełnosprawność, czy jest od niej wolny – mówi Anna Żórawska z FKbB i dodaje: – Wiedzieliśmy, że musimy mieć produkt zarówno dostępny, jak i atrakcyjny – użyteczność i estetyka były w czasie pracy tak samo ważne.
Na portalu znajdują się eksponaty zdigitalizowane w ten sposób, by każdy znalazł coś dla siebie. Są audiodeskrypcje, tłumaczenia na polski język migowy, teksty uproszczone, zdjęcia, karty obiektów, są opisy dzieł. – Słowem wszystko, co udało nam się wymyślić, by oddać kulturę i sztukę każdemu. Niektóre z tych eksponatów, w takiej właśnie, dostępnej formie, można znaleźć na stronach WWW muzeów i galerii. Czytanieobrazów.pl nie zastępuje tych stron, ale ułatwia osobom, którym trudniej jest wędrować po wirtualnych przestrzeniach kultury, odnalezienie i poznanie interesujących ich dzieł – mówi Robert Więckowski z FKbB.
Dzieła prezentowane na czytaniu obrazów można często spotkać na wystawach stałych eksponowanych w poszczególnych muzeach. – Wirtualny świat jest jednak odrobinę bogatszy od codzienności. – Czytanieobrazów.pl daje szansę oglądania także tych eksponatów, które spoczywają akurat w magazynach lub, wypożyczone, wędrują gdzieś po świecie – mówi Anna Żórawska. Portal i aplikacja nie chcą zastępować prawdziwych muzeów i galerii. Wprost przeciwnie – internetowe narzędzia są zaproszeniem do odwiedzenia w jednym miejscu wielu polskich muzeów i galerii, do poznania ich różnorodności, do poczucia i zrozumienia zebranych przez nie dzieł, do zachwycenia się i zatęsknienia za częstszymi odwiedzinami w tych placówkach.
Czytanie obrazów jest tworzone – i będzie tak zawsze – w ścisłej współpracy z muzeami i galeriami. Dyrektorzy tych instytucji zgodzili się, by zdigitalizowane w dostępnej formie dzieła znalazły się na portalu, a następnie to pracownicy poszczególnych muzeów i galerii dokonali wyboru prac, które w pierwszej kolejności zostały zamieszczone w Internecie. – Te osoby są niezwykle aktywne, twórcze i, co ogromnie ważne, ich nie trzeba przekonywać, jak konieczne jest likwidowanie barier w dostępie do sztuki. Wszystkim bardzo, bardzo dziękujemy – mówi Robert Więckowski.

Więcej informacji na http://czytanieobrazow.pl
Realizacja projektu Czytanie obrazów jest możliwa dzięki dofinansowaniu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

zaznacz i zamknij wróć do góry



The best of

Fundacja Kultury bez Barier zaprasza do wzięcia udziału w konkursie na najlepszy film pokazywany w ubiegłym roku. Każdy, kto weźmie udział w konkursie: po pierwsze – będzie mógł obejrzeć zwycięski film raz jeszcze w czasie pokazu w Mazowieckim Instytucie Kultury; po drugie – będzie miał szansę wygrać nagrodę specjalną.
Aby wziąć udział w konkursie, wystarczy wysłać mail na adres Anny Turkosz: aniat@kulturabezbarier.org, a w treści maila wpisać tytuł wybranego przez siebie filmu oraz swoje imię i nazwisko. Organizatorzy czekają na maile do 4 lutego do godziny 16:00. Tytuł filmu należy wybrać z listy poniżej.
Konkursowy pokaz odbędzie się 13.02.2017 r. w Mazowieckim Instytucie Kultury. Nagrody specjalne przypadną 4 osobom biorącym udział w konkursie. Nagrodami będą filmy z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących wydane na DVD. Losowanie odbędzie się bezpośrednio przed pokazem.
Nagrody trafią wyłącznie w ręce osób, które zjawią się na pokazie. Jeśli wylosowana zostanie osoba nieobecna na sali, losowanie zostanie natychmiast powtórzone.
Ale uwaga – jak zapowiadają organizatorzy – konkurs zostanie rozstrzygnięty, nagrody rozdane, a pokaz zorganizowany wyłącznie wówczas, gdy w konkursie weźmie udział przynajmniej 131 osób (tyle może zmieścić się na sali w MIK).

Lista filmów – 2016 r:
1. Młodość (reż. Paolo Sorrentino)
2. To właśnie seks (reż. Josh Lawson)
3. Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy (reż.Janusz Majewski)
4. Anioł (reż. Amin Dora)
5. Moje córki krowy (reż. Kinga Dębska)
6. Syn Szawła (reż. László Nemes)
7. Vincent chce nad morze (reż. Ralf Huettner)
8. Barany (reż. Grímur Hákonarson)
9. Mustang (reż. Deniz Gamze Ergüven)
10. Zupełnie nowy testament (reż. Jaco Van Dormael)
11. Nasza młodsza siostra (reż. Hirokazu Kore-eda)
12. Ja, Daniel Blake (reż. Ken Loach)

zaznacz i zamknij wróć do góry



Polin z audiodeskrypcją

Muzeum Historii Żydów Polskich (Polin) zaprasza osoby niewidome i słabowidzące na oprowadzanie z audiodeskrypcją po dwóch kolejnych galeriach wystawy stałej: „Miasteczko” i „Wyzwania nowoczesności”, w czwartek 19 stycznia o godz. 16.00.
Galeria „Miasteczko” opowiada o dziejach Żydów w XVII i XVIII w. na terenie Rzeczypospolitej. Wątkiem przewodnim jest życie codzienne Żydów: zwiedzimy rynek i synagogę, poznamy relacje rodzinne i sąsiedzkie – także między żydami i chrześcijanami.
W galerii „Wyzwania nowoczesności” przypomnimy historię rozbiorów i ich skutki dla Żydów. Staniemy pod chupą, dowiemy się o ruchu chasydzkim i o edukacji w jesziwach, porozmawiamy też o roli Żydów w budowie sieci kolejowej.
Wstęp wolny, rezerwacja pod adresem email: zbenesz@polin.pl.
Wydarzenie jest dostępne dla osób słabowidzących i niewidomych.

Cykl działań „Muzeum Otwarte – Programy dla Osób z Niepełnosprawnościami” realizowany jest w ramach projektu „Żydowskie dziedzictwo kulturowe”, komponent „Oblicza różnorodności”.

Wsparcie udzielone z funduszy norweskich i EOG przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię.

zaznacz i zamknij wróć do góry



Dotykając fotografii

Dla widzących postrzeganie świata poprzez obrazy wydaje się czymś naturalnym, a wręcz niezastąpionym w dzisiejszej rzeczywistości. Wynika z tego częsty brak zrozumienia pomiędzy osobami widzącymi a niewidzącymi. Obserwując fotografie, widzący nawet nie zdaje sobie sprawy, że cień będący dla nas oczywistym następstwem styku światła i materii jest pojęciem abstrakcyjnym dla osoby niewidomej od urodzenia. Wystawa Rafała Kuszpyta jest swego rodzaju próbą dialogu i przybliżenia tej dziedziny sztuki osobom z dysfunkcją narządu wzroku. Na wystawę składają się dwa niezależne wątki. Pierwszy to fotograficzna opowieść o grupie niewidomych muzyków, znanych pod nazwą „Kapela Drewutnia”. Drugi wątek to przełożenie tej opowieści na formę specjalnych „płaskorzeźb”. Na wystawie widzimy szereg czarno-białych zdjęć, głównie portretów muzyków w trakcie prób i koncertów. Integralną część wystawy stanowią obiekty do dotykania, oglądania dla osób niewidzących.
Skąd ten pomysł? Inspiracją dla Rafała Kuszpyta do rozbudowy wystawy o formy przestrzenne były rozmowy, jakie toczył z członkami zespołu w trakcie robienia im zdjęć. Jak mówi sam autor: „(…) niewidomi często zwracają się do siebie «zobacz», kiedy podają sobie z ręki do ręki przedmioty, które oglądają. Ten sposób postrzegania wszystkiego, co się tylko da dotknąć, zainspirował mnie do szukania sposobu na konwersję obrazu fotograficznego na tabliczkę wypukłą, która pozwoli odczytać chociaż podstawowe rzeczy znajdujące się na zdjęciu.”
Ten rodzaj przedstawienia obrazu w formie przestrzennej ma jednak pewne ograniczenia. Według części specjalistów nie da się po prostu przełożyć na strukturę przestrzenną wszystkich detali otaczającej nas rzeczywistości przy pomocy wypukłych plansz. Autor dokonał więc pewnej korekty techniki tyflograficznej, traktując pracę nad tym materiałem jako swoiste wyzwanie. By złamać dotychczasowy schemat myślenia o możliwościach percepcji osób niewidzących, użył specjalistycznej frezarki CNC. Do konwersji czarno-białego obrazu cyfrowego na plik trzyosiowy posłużył mu specjalny program, który zamieniał różnice tonalne na miary osi odpowiadającej wysokości. Tam, gdzie na zdjęciu występuje czarna plama, na wykonanej matrycy jest wypukłość, natomiast tam, gdzie na zdjęciu biała przestrzeń, na matrycy jest miejsce wklęsłe lub zależnie od zdjęcia – odwrotnie, czyli czarne zamieniono na wklęsłe, a białe na wypukłe.
Praca nad matrycami była mozolna i wymagała od autora wielu prób i konsultacji z osobami niewidomymi. Nie są to dosłowne przełożenia świateł i cieni ze zdjęć. Drobne szczegóły, niewyczuwalne pod palcami zostały usunięte, by ułatwić odczytanie i skupić uwagę odbiorcy na istotnych aspektach. Mimo to rozpoznanie niektórych obiektów może być trudne. Autorowi zależało, by tak jak wspomniano na początku, przełożyć pojęcie światłocienia, będącego podstawą budowy fotografii (zwłaszcza czarnobiałej), na obiekt dający możliwość zrozumienia tego zjawiska osobom niewidzącym.
Jaki jest efekt ostateczny? Z pewnością możliwość oglądania prac autora i ich dotykanie wydaje się czymś intrygującym i inspirującym. Czy osoby niewidzące odwiedzające Galerię będą miały podobne odczucia? Tego nie wiem, ale z pewnością zachęcam do odwiedzin Galerii oraz rozmów o fotografii, by oba te światy – wizualny i wyobrażany mogły ze sobą lepiej koegzystować.
Prezentowana wystawa była zrealizowana jako dyplom na Wydziale Filmu i Fotografii w Wyższej Szkole Sztuki i Projektowania w Łodzi, promotor – prof. Sergiusz Sachno. Wystawa dostępna jest dla zwiedzających w Galerii Obok ZPAF w dniach 4.01.–11.02.2017 r.
Kurator Anna Wolska

zaznacz i zamknij wróć do góry



Ogłoszenie

Szanowni Państwo,
Nazywam się Piotr Gamdzyk. Od lat zawodowo zajmuję się fotografią, ale aktualnie również jestem studentem Fotografii na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Chciałbym przygotować fotograficzny projekt dokumentalny o osobach niewidomych. Projekt miałby na celu ukazanie ludzi z dysfunkcją wzroku podejmujących pracę, ale również ich problemów i tego, jak je pokonują. W związku z tym poszukuję osób niewidomych, najlepiej z Warszawy, które zgodziłyby się wziąć udział w tym przedsięwzięciu.

Kontakt:
Piotr Gamdzyk
tel.: 503 598 011
piotrgamdzyk.com
facebook.com/piotr.gamdzyk.photography

zaznacz i zamknij wróć do góry



Prośba o wypełnienie ankiety

Organizacja Enactus działająca przy Uniwersytecie Łódzkim zwraca się do Państwa z ogromną prośbą o wypełnienie ankiety potrzebnej do przygotowania projektu, który ma na celu pomoc osobom niewidomym, jak również słabowidzącym. Ankieta jest internetowa, anonimowa i składa się z kilkunastu pytań skierowanych do osób niewidomych oraz słabowidzących. Z góry dziękujemy za przesłane odpowiedzi.
Link do ankiety: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfv7PMGEQpi1KFPM1uEWb43HLhQLWfAz-6mY18A81WB5LJC4A/viewform
Więcej informacji:
Enactus University of Lodz
Joanna Śliwa
tel. 732891872

zaznacz i zamknij wróć do góry



Żegnamy naszą Koleżankę, Teresę Wrzesińską, wieloletnią członkinię Polskiego Związku Niewidomych

Dnia 12 stycznia 2017 r. zmarła w Łodzi, po długiej chorobie, Teresa Wrzesińska, z domu Wuls. Dla wielu z nas przyjaciel, autorytet, wzór społecznika.
Teresa Wrzesińska urodziła się 18 października 1950 r. w Tomaszowie Mazowieckim. Wzrok straciła w dzieciństwie, w wyniku choroby. Nie przeszkodziło jej to jednak w edukacji. Ukończyła Ośrodek Szkolno-Wychowawczy Państwowej Szkoły Muzycznej w Krakowie, a następnie Uniwersytet Łódzki, wydział Socjologii.
Ze Związkiem związana była od dzieciństwa. Już w latach młodości (1968–1973) aktywnie działała w Krajowej Sekcji Niewidomych Uczących się. W latach 1977–1981 była członkinią Zarządu Głównego PZN, a w latach 1997–2004, a następnie 2008–2016 wiceprezesem Zarządu Głównego PZN. Przez prawie 50 lat pracowała społecznie na szczeblu Łódzkiego Okręgu PZN. Pełniła funkcję sekretarza, a następnie wiceprezesa Zarządu Okręgu Łódzkiego. Nieobca jej była również praca w Kole: pełniła funkcję wiceprezesa Koła Łódź Bałuty, a w obecnej kadencji była prezesem zarządu tego koła.
Ponadto, aktywnie współpracowała z Katedrą Elektroniki Politechniki Łódzkiej, opiniując jako ekspert społeczny nowoczesne rozwiązania rehabilitacyjne urządzeń służących niewidomym. Od 2007 roku była również członkiem Wojewódzkiej Społecznej Rady ds. Osób Niepełnosprawnych, w której dzieliła się swoją ogromną wiedzą i doświadczeniem w zakresie dostępności informacji, edukacji i rehabilitacji niewidomych.
Szczególnie bliskie i ważne dla Niej były zagadnienia rehabilitacyjne, była aktywnym promotorem uczestnictwa niewidomych w życiu kulturalnym, inicjatorem projektu „Teatr czytany”, współpracowała z Teatrem Powszechnym w Łodzi, zabiegając i dbając o to, aby był dostępny dla niewidomych. Systematycznie uczestniczyła w wydarzeniach kulturalnych organizowanych przez Krajowe Centrum Kultury Niewidomych w Kielcach.
Uwielbiała czytać i była wybitną brajlistką. Propagowała naukę Braille’a i czytelnictwo w środowisku osób z dysfunkcją wzroku. Była też dobrym nauczycielem – szkoliła niewidomych liderów oraz osoby pracujące na ich rzecz, uczyła społecznie studentów na Wydziale Fizjoterapii i Rehabilitacji Psychologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.
Za zasługi w pracy społecznej otrzymała wiele wyróżnień takich, jak: Złota i Srebrna Odznaka Honorowa PZN, odznaka Zasłużony Działacz Kultury, odznaka Zasłużony dla Sportu Łódzkiego, Honorowa Odznaka Miasta Łodzi za zasługi dla województwa Łódzkiego; Zasłużona dla Politechniki Łódzkiej, Medal PSD. Została też uhonorowana odznaczeniami państwowymi: Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, a także w 2016 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Poza aktywnością społeczną, pracowała też zawodowo – początkowo w Spółdzielni Niewidomych w Łodzi, w której awansowała na stanowisko wiceprezesa ds. rehabilitacji. Następnie została dyrektorem Okręgu Łódzkiego PZN, w którym pracowała aż do odejścia na emeryturę w 2011 r.
Prywatnie była żoną Andrzeja, jej wielkiego przyjaciela, który wraz z nią i za jej zachętą pracował społecznie na rzecz środowiska. Kochająca matka dwojga dzieci: Ani i Łukasza oraz babcia czworga wnucząt.
Była wielką miłośniczką teatru i muzyki, szczególnie klasycznej. Wraz z mężem starali się nie opuszczać żadnego koncertu czy spektaklu, jaki odbywał się w Łodzi. Niejednokrotnie wyjeżdżali też na takie wydarzenia do innych miast. Oboje kochali podróżować, szczególnie wędrować po górach.
Tereska w pracy zawsze była rzetelna, odpowiedzialna, doskonale przygotowana, a jednocześnie ciepła, życzliwa i serdeczna. Jej postawa podczas różnych spotkań wpływała pozytywnie na ich atmosferę. Rozbrajała uśmiechem i łagodziła spory. Zyskała sobie szacunek i uznanie, dlatego miała wielu przyjaciół zarówno wśród niewidomych, jak i widzących, którzy mieli zaszczyt i przyjemność z Nią współpracować.
Gdy odchodzą tacy ludzie, jak Terenia, pozostawiają po sobie pustkę i głęboki smutek. Będziemy o Niej jednak zawsze pamiętać.
Pożegnamy naszą Koleżankę 18 stycznia 2017 roku (w środę) o godz. 11.50 w Łodzi – W Kaplicy Cmentarza Świętej Anny, przy ul. Lodowej 78.


zaznacz i zamknij wróć do góry



Z żalem żegnamy

Z żalem informujemy, iż 17.12.2016 r. zmarł w wieku 88 lat Jerzy Lisik, długoletni działacz Polskiego Związku Niewidomych. Miał znaczne osiągnięcia w pracy społecznej na rzecz osób z dysfunkcją narządu wzroku. Pełnił wiele funkcji we władzach okręgowych i centralnych. Był przewodniczącym Sądu Koleżeńskiego w latach 1989-1993, członkiem Zarządu Głównego reprezentującym Okręg Śląski w XI kadencji (1993-1997) i XII kadencji (1997-2000). Za swoją działalność otrzymał wysokie odznaczenia państwowe oraz odznaki PZN.
Miał również bogate doświadczenie zawodowe. Był prawnikiem, absolwentem Uniwersytetu Jagielońskiego. Pracował w prokuraturze rejonowej w Wodzisławiu Śląskim, gdzie do jego obowiązków należało przede wszystkim nadzorowanie spraw i procesów związanych z katastrofami lub wypadkami górniczymi, brał również udział w wizjach lokalnych. Następnie został radcą prawnym w kopalni węgla kamiennego „Dębieńsko”, gdzie pracował przez 21 lat. Oprócz tego współpracował z przedsiębiorstwami z branży handlowej, budowlanej i transportowej. Nieustannie śledził zmiany w ustawodawstwie, objaśniał wchodzące w życie przepisy, określał stanowisko prawne swoich mocodawców w sprawach spornych, reprezentował ich przed sądem i uczestniczył w wokandach wywoływanych w różnych miejscowościach Polski.
Prywatnie – był ojcem trojga dzieci i mężem Magdaleny Lisik, o której mówił „mój największy skarb”.
Pochowany został 21.12.2016 r. w rodzinnym mieście Czerwionka koło Rybnika.
Rodzinie składamy głębokie wyrazy współczucia.


zaznacz i zamknij wróć do góry

Wersja offline wygenerowana automatycznie.
Copyright © 2013 Biuletyn Informacyjny „Pochodni”. Wszelkie prawa zastrzeżone.